Ad ve Soyad :
E-Posta :
Telefon :
   

Gülten Akın

Gülten Akın Kimdir?

 


Gülten Akm 1933'te Yozgat'ta doğdu. 1955 yılında Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi'ni bitirdi. 1956'da evlendi . Avukatlık ve öğretmenlik yaptı. Uzun yıllar İnsan Haklan Derneği, Halkevleri, Dil Derneği gibi demokratik kitle örgütlerinde kurucu ve yönetici olarak çalıştı. İlk ürünleri 1951'de Son Haber gazetesinde ve 1952'de Hisar dergisinde yayımlandı. Şiirleri İngilizce, Almanca, Flamanca, Danca, İtalyanca, Bulgarca, Arapça, Lehçe, İspanyolca ve İbranice'ye çevrildi, çeşitli akademik çalışmalara konu oldu. 40'ı aşkın şiiri de bestelendi. 1972'den bu yana Ankara'da yaşıyor. Uzun zamandır sadece şiirle uğraşıyor. 

 

Yapıtları:

Şiir: 
Rüzgar Saati (1956), 
Kestim Kara Saçlanmı (1960), 
Sıtda (1964, TDK Şiir Ödülü), 
Kırmızı Karanfil (1971), 
Maraş'ın ve Ökkeş'in Destanı (1972, TRT Ödülü), 
Agıtlar ve Türküler (1976, Yeditepe Şiir Armağanı), 
Seyran Destanı (1979), Seyran: Bütün Şiirleri (1982), 
İlahiler (1983), 
Sevda Kalıcıdır (1991, Halil Kocagöz Ödülü), Sedat Simavi Vakfı Edebiyat Ödülü), 
Sonra Işte Yaşlandım (YKY, 1995), 
Toplu Şiirler: 1956-1991 (YKY, 1996), 
Sessiz Arka Bahçeler (YKY, 1998; 1999 Antalya Altın Portakal Şür Ödülü), 
Toplu Şiirler 1: 1956-1976 ve 
Toplu Şiirler II: 1979-1998 (Toplu Şiirler: 1956-1991'in son iki kitabın eklenmesiyle genişletilmiş basımı, YKY, 2000).

Düzyazı: Şiiri Düzde Kuşatmak (1983), 42 Gün (1986), 
İzledigimiz Sular (1991), 
Şiiri Düzde Kuşatmak ("Şiir Üzerine Notlar" bölümü çıkarılıp yeniyazı ve konuşmalar eklenerek yeni basım, YKY, 1996), 
Şiir Uzerine Notlar (YKY, 1996).

Oyun: Toplu Oyunlar (YKY, 1997). 


İLKYAZ

Ah, kimselerin vakti yok
Durup ince şeyleri anlamaya

Kalın fırçalarını kullanarak geçiyorlar
Evler çocuklar mezarlar çizerek dünyaya
Yitenler olduğu görülüyor bir türküyü açtılar mı
Bakıp  kapatıyorlar
Geceye giriyor türküler ve ince şeyler

"Memelerinde biraz irin, biraz balık ve biraz gözyaşı
Bir dev oluyorsun deniz deniz deniz
sisin dere ağızlarından sokulup akşamları
Fındıklarımızı basıyor
Neyleriz kararan tomurcukları
Çocuklarımıza yalvarıyoruz: Aç durun biraz
Tecimenlere yalvarıyoruz:
Bir "Hotel" bir gizli evlenme az çiziniz
Bir banka az çiziniz bir yalvarma
Bizden size ve sizden dışardakilere

Karılarımızı yolluyoruz tırnaklarını kesmeye ve demeye
-Evet efendim-
Çocuklarımızı yolluyoruz dilenmeye
Bizler gidiyoruz yatağımız tanrıya emanet
Yazların motorlu çingeneleri

Ah, kimselerin vakti yok
Durup ince şeyleri anlamaya

Baba evleri, ilk kez girilen ırmağa dönüş
Toprağa tutku, kendinden dolayı
Kulaklarımızı tıkıyoruz: Para para para
Kulaklarımızı açıyoruz: Kavga kavga kavga
Sorar belki biri: Kavga ama neden kavga
Komşumuza sonsuz balta, karımıza yumruklar içinde
-Bilmiyoruz neden kavga.


Sonra kasabanın cezaevinde
Silgimizi göz önüne yerleştiriyoruz
Günlerimiz iterek genişletiyoruz
Yer açıyoruz karılarımızı düşünmeye
Bizsiz geçen menevşeyi düşünmeye

Durup ince şeyleri anlatmaya
Kimselerin vakti olmasa da
Okulların kadın öğretmencikleri
Tatil günlerini çoğaltsalar da
Kutsal nemiz varsa onun adına
Gözlerimiz için bağlar dokusalar da
Birikimler ve çizgiler gitgide gitgide
Açmaya ilkyaz çiçekleri

Bir gün birileri öte geçelerden
Islık çalar yanıt veririz

 


Akın, Gülten. Şiir üzerine notlar. Yapı Kredi Yayınları, 2004.

Gülten Akın Kimdir?
Site Haritası
© Copyright 2020 Tüm hakları saklıdır. Homopsychologicus Psikoterapi ve Psikolojik Danışmanlık
Designed & Developed by Art Web ® Tasarım ve Yazılım Hizmetleri